منم سربازم!

سلام ، من مجتبی هستم.

این خاطره مربوط به سال ۱۳۹۵ می باشد.

همه میگن سرباز زینت کشور است ولی حقیقت چیه؟واقعا همینه؟
سربازی که میره به مملکت خودش خدمت کنه رو باید مثل یه نوکر باهاش رفتار کنند؟
آیا این درستش هست؟
سرباز تیپ تکاوری ۲۳ پرندک تهران بودم
از سربازای ارشد تر گرفته تا فرمانده یگان همه قسط اذیت کردن همه داشتند
هر کس به نحوی زیر دستش رو اذیت میکرد
برخورد بد فرمانده گروهان فاوا باعث و بانیش بود ک بقیه سرباز ها هم همینطور بشند
حتی وقتی با فرمانده کار داشتی میخاستی باهاش صحبت کنی با لحن بد صحبت میکرد و از خودش دورت میکرد
تا اینکه مامور شدم به قرار گاه لشکر دفتر یه جناب سرهنگ مرد آقایی بود بعد از چند روز دردو دل میکردم پیشش که جریان رو براش گفتم
وقتی فهمید فرمانده گروهانم چقدر اذیت میکرده پشتم رو گرفت و دنبال کارا انتقالیم افتاد به چند تا از دوستانش سپرد که کارم رو راه بندازند خدا پدرو مادرش رو بیامرزه کمکم کرد انتقالی گرفتم اومدم اصفهان خدا رو شکر اینجا خیلی خوب هست .
از بچه ها ۲۳ خبر گرفتم گفتد چند نفر فراری شدند و این هست عاقبت سرباز زینت کشور ک باید بخاطر اذیت های بیش از حد ک میشه فراری بشه
خدا پشت پناه همه سرباز ها ک به امید خدا روزی برسه ک دیگه اذیت کردن های اینطوری نباشه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *